Atlas van fuck it
De ‘Atlas van fuck it’
>>Fuck it; let’s make things better- for better or for worse – at least, just make things (splatter)!Maybe just mend things,…or just some things.
Amendment: Just do it!
Commandment: Fuck it! Rewind, undo the last step. Low_life_underscore_low_art on high speed: Highscore! Fast forward + backspace into hyperspace.
Welcome to my space.<<
Een atlas is allereerst een tijdsgebonden verzameling van geografische bepalingen vanuit de perceptie van de maker.
De werken uit de ‘Atlas van fuck it’ zijn echter geen eenduidige kaarten meer. De collages, tekeningen, hoogdruk, diepdruk en gemengde technieken geven indrukken van het hedendaags tijdsbeeld. Deze toevoegingen zijn gezet over prachtige zwart/wit gravures uit ‘De atlas van Fouquet’ over Amsterdam in de 19e eeuw.
De klassieke (figuratieve) kunst mengt zich met knipperende neonreclames, afbladderende posters, stickers en felgekleurde grafitti.
Op het eerste oog een chaotisch geheel; een ‘wicked-pedia’ van losse beelden en flarden tekst, gerangschikt op analfabetische volgorde.
Een punt op de kaart: “U bevindt zich hier.” De start voor een nieuwe tekening en een meervoud aan gedachtensprongen: ‘Ook ik zou ontroerd willen worden, maar het is geen tijd om ontroerd te worden, het is een tijd om koppen af te hakken.’¹
Een navigatiesysteem op tilt, gevangen in snapshots: De paradox en dubbelzinnigheid vieren hoogtij, maar,…’neem een wervel weg en de twee stukken van deze kronkelige fantasie voegen zich zonder moeite weer aaneen. Hak haar in talrijke stukken en u zult zien dat ieder deel afzonderlijk kan bestaan.’²
¹. Fragment uit De ontdekking van de hemel – Harry Mulisch
². Fragment uit De melancholie van Parijs – Charles Baudelaire
Patrick Mangnus, 2010
